அருள் உடைமை

  1. அருட்செல்வஞ் செல்வத்துள் செல்வம் பொருட்செல்வம்
    பூரியார் கண்ணு முள.

      கொடிய உள்ளம் கொண்ட இழிமக்களிடம்கூடக் கோடிக்கணக்கில் செல்வம் குவிந்திருக்கலாம்; ஆனாலும் அந்தச் செல்வம் அருட் செல்வத்துக்கு ஈ.டாகாது.

    Wealth ‘mid wealth is wealth ‘kindliness’;
    Wealth of goods the vilest too possess.

      The wealth of kindness is wealth of wealth, in as much as the wealth of property is possessed by the basest of men.
  2. நல்லாற்றான் நாடி யருளாள்க பல்லாற்றால்
    தேரினும் அஃதே துணை.

      பலவழிகளால் ஆராய்ந்து கண்டாலும் அருள் உடைமையே வாழ்க்கைக்குத் துணையாய் விளங்கும் நல்வழி எனக் கொள்ளல் வேண்டும்.

    The law of ‘grace’ fulfil, by methods good due trial made,
    Though many systems you explore, this is your only aid.

      (Stand) in the good path, consider, and be kind. Even considering according to the conflicting tenets of the different sects, kindness will be your best aid, (in the acquisition of heavenly bliss.)
  3. அருள்சேர்ந்த நெஞ்சினார்க் கில்லை இருள்சேர்ந்த
    இன்னா உலகம் புகல்.

      அருள் நிறைந்த மனம் படைத்தவர் அறியாமை எனும் இருள் சூழ்ந்த துன்ப உலகில் உழலமாட்டார்.

    They in whose breast a ‘gracious kindliness’ resides,
    See not the gruesome world, where darkness drear abides.

      They will never enter the world of darkness and wretchedness whose minds are the abode of kindness.
  4. மன்னுயி ரோம்பி அருளாள்வாற் கில்லென்ப
    தன்னுயி ரஞ்சும் வினை.

      எல்லா உயிர்களிடத்தும் கருணைக்கொண்டு அவற்றைக் காத்திடுவதைக் கடமையாகக் கொண்ட சான்றோர்கள் தமது உயிரைப் பற்றிக் கவலை அடைய மாட்டார்கள்.

    Who for undying souls of men provides with gracious zeal,
    In his own soul the dreaded guilt of sin shall never feel.

      (The wise) say that the evils, which his soul would dread, will never come upon the man who exercises kindness and protects the life (of other creatures) .
  5. அல்லல் அருளாள்வார்க் கில்லை வளிவழங்கு
    மல்லன்மா ஞாலங் கரி.

      உள்ளத்தில் ஊறிடும் அருளின் இயக்கத்தினால் துன்பத்தை உணராமல் கடமையாற்றலாம் என்பதற்கு, காற்றின் இயக்கத்தினால் வலிமையுடன் திகழும் இந்தப் பெரிய உலகமே சான்று.

    The teeming earth’s vast realm, round which the wild winds blow,
    Is witness, men of ‘grace’ no woeful want shall know.

      This great rich earth over which the wind blows, is a witness that sorrow never comes upon the kind-hearted.
  6. பொருள்நீங்கிப் பொச்சாந்தா ரென்பர் அருள்நீங்கி
    அல்லவை செய்தொழுகு வார்.

      அருளற்றவர்களாய்த் தீமைகளைச் செய்து வாழ்பவர்கள், பொருளற்றவர்களாகவும், கடமை மறந்தவர்களாகவும் ஆவர்.

    Gain of true wealth oblivious they eschew,
    Who ‘grace’ forsake, and graceless actions do.

      (The wise) say that those who neglect kindness and practise cruelties, neglected virtue (in their former birth), and forgot (the sorrows which they must suffer.)
  7. அருளில்லார்க் கவ்வுலகம் இல்லை பொருளில்லார்க்
    கிவ்வுலகம் இல்லாகி யாங்கு.

      பொருள் இல்லாதவர்களுக்கு இல்லற வாழ்க்கை சிறப்பாக இராது. அதுபோலவே கருணை உள்ளம் இல்லாதவர்களின் துறவற வாழ்க்கையும் சிறப்பாக அமையாது.

    As to impoverished men this present world is not;
    The ‘graceless’ in you world have neither part nor lot.

      As this world is not for those who are without wealth, so that world is not for those who are without kindness.
  8. பொருளற்றார் பூப்ப ரொருகால் அருளற்றார்
    அற்றார்மற் றாதல் அரிது.

      பொருளை இழந்தவர் அதனை மீண்டும் தேடிப் பெறலாம். அருளை இழந்தால் இழந்ததுதான்; மீண்டும் பெற இயலாது.

    Who lose the flower of wealth, when seasons change, again may bloom;
    Who lose ‘benevolence’, lose all; nothing can change their doom.

      Those who are without wealth may, at some future time, become prosperous; those who are destitute of kindness are utterly destitute; for them there is no change.
  9. தெருளாதான் மெய்ப்பொருள் கண்டற்றால் தேரின்
    அருளாதான் செய்யும் அறம்.

      அறிவுத் தெளிவு இல்லாதவன் ஒரு நூலின் உண்மைப் பொருளைக் கண்டறிய முடியுமா? அது போலத்தான் அருள் இல்லாதவன் செய்யும் அறச்செயலும் இருக்கும்.

    When souls unwise true wisdom’s mystic vision see,
    The ‘graceless’ man may work true works of charity.

      If you consider, the virtue of him who is without kindness is like the perception of the true being by him who is without wisdom.
  10. வலியார்முன் தன்னை நினைக்கதான் தன்னின்
    மெலியார்மேற் செல்லு மிடத்து.

      தன்னைவிட மெலிந்தவர்களைத் துன்புறுத்த நினைக்கும் போது, தன்னைவிட வலியவர் முன்னால் அஞ்சி நிற்கும் நிலைமை தனக்கு இருப்பதை மறந்துவிடக் கூடாது.

    When weaker men you front with threat’ning brow,
    Think how you felt in presence of some stronger foe.

      When a man is about to rush upon those who are weaker than himself, let him remember how he has stood (trembling) before those who are stronger than himself.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *