அன்புடைமை

  1. அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்குந்தாழ் ஆர்வலர்
    புன்கணீர் பூசல் தரும்.

      உள்ளத்தில் இருக்கும் அன்பைத் தாழ்ப்பாள் போட்டு அடைத்து வைக்க முடியாது. அன்புக்குரியவரின் துன்பங்காணுமிடத்து, கண்ணீர்த்துளி வாயிலாக அது வெளிப்பட்டுவிடும்.

    And is there bar that can even love restrain?
    The tiny tear shall make the lover’s secret plain.

      Is there any fastening that can shut in love ? Tears of the affectionate will publish the love that is within.
  2. அன்பிலார் எல்லாம் தமக்குரியர் அன்புடையார்
    என்பும் உரியர் பிறர்க்கு.

      அன்பு இல்லாதவர், எல்லாம் தமக்கே என உரிமை கொண்டாடுவர்; அன்பு உடையவரோ தம் உடல், பொருள், ஆவி ஆகிய அனைத்தும் பிறருக்கென எண்ணிடுவர்.

    The loveless to themselves belong alone;
    The loving men are others’ to the very bone.

      Those who are destitute of love appropriate all they have to themselves; but those who possess love consider even their bones to belong to others.
  3. அன்போடு இயைந்த வழக்கென்ப ஆருயிர்க்கு
    என்போடு இயைந்த தொடர்பு.

      உயிரும் உடலும் போல் அன்பும் செயலும் இணைந்திருப்பதே உயர்ந்த பொருத்தமாகும்.

    Of precious soul with body’s flesh and bone,
    The union yields one fruit, the life of love alone.

      They say that the union of soul and body in man is the fruit of the union of love and virtue (in a former birth).
  4. அன்புஈனும் ஆர்வம் உடைமை அதுஈனும்
    நண்புஎன்னும் நாடாச் சிறப்பு.

      அன்பு பிறரிடம் பற்றுள்ளம் கொள்ளச் செய்யும் அந்த உள்ளம், நட்பு எனும் பெருஞ்சிறப்பை உருவாக்கும்.

    From love fond yearning springs for union sweet of minds;
    And that the bond of rare excelling friendship binds.

      Love begets desire: and that (desire) begets the immeasureable excellence of friendship.
  5. அன்புற்று அமர்ந்த வழக்கென்ப வையகத்து
    இன்புற்றார் எய்தும் சிறப்பு.

      உலகில் இன்புற்று வாழ்கின்றவர்க்கு வாய்க்கும் சிறப்பு, அவர் அன்புள்ளம் கொண்டவராக விளங்குவதன் பயனே என்று கூறலாம்.

    Sweetness on earth and rarest bliss above,
    These are the fruits of tranquil life of love.

      They say that the felicity which those who, after enjoying the pleasure (of the conjugal state) in this world, obtain in heaven is the result of their domestic state imbued with love.
  6. அறத்திற்கே அன்புசார் பென்ப அறியார்
    மறத்திற்கும் அஃதே துணை.

      வீரச் செயல்களுக்கும் அன்பு துணையாகத் திகழ்கிறது என்பதை அறியாதவர்களே, அறச் செயல்களுக்கு மட்டுமே அன்பு துணையாக இருப்பதாகக் கூறுவார்கள்.

    The unwise deem love virtue only can sustain,
    It also helps the man who evil would restrain.

      The ignorant say that love is an ally to virtue only, but it is also a help to get out of vice.
  7. என்பி லதனை வெயில்போலக் காயுமே
    அன்பி லதனை அறம்.

      அறம் எதுவென அறிந்தும் அதனைக் கடைபிடிக்காதவரை, அவரது மனச்சாட்சியே வாட்டி வதைக்கும். அது வெயிலின் வெம்மை புழுவை வாட்டுவது போல இருக்கும்.

    As sun’s fierce ray dries up the boneless things,
    So loveless beings virtue’s power to nothing brings.

      Virtue will burn up the soul which is without love, even as the sun burns up the creature which is without bone, i.e. worms.
  8. அன்பகத் தில்லா உயிர்வாழ்க்கை வன்பாற்கண்
    வற்றல் மரந்தளிர்த் தற்று.

      மனத்தில் அன்பு இல்லாதவருடைய வாழ்க்கை, பாலைவனத்தில் பட்டமரம் தளிர்த்தது போன்றது.

    The loveless soul, the very joys of life may know,
    When flowers, in barren soil, on sapless trees, shall blow.

      The domestic state of that man whose mind is without love is like the flourishing of a withered tree upon the parched desert.
  9. புறத்துறுப் பெல்லாம் எவன்செய்யும் யாக்கை
    அகத்துறுப்பு அன்பி லவர்க்கு.

      அன்பு எனும் அகத்து உறுப்பு இல்லாதவர்க்குப் புறத்து உறுப்புகள் அழகாக இருந்து என்ன பயன்?

    Though every outward part complete, the body’s fitly framed;
    What good, when soul within, of love devoid, lies halt and maimed?

      Of what avail are all the external members (of the body) to those who are destitute of love, the internal member.
  10. அன்பின் வழியது உயிர்நிலை அஃதிலார்க்கு
    என்புதோல் போர்த்த உடம்பு.

      அன்புநெஞ்சத்தின் வழியில் இயங்குவதே உயிருள்ள உடலாகும்; இல்லையேல், அது எலும்பைத் தோல் போர்த்திய வெற்று உடம்பாகும்.

    Bodies of loveless men are bony framework clad with skin;
    Then is the body seat of life, when love resides within.

      That body alone which is inspired with love contains a living soul: if void of it, (the body) is bone overlaid with skin.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *