படர்மெலிந்து இரங்கல்

  1. மறைப்பேன்மன் யானிஃதோ நோயை தறைப்பவர்க்
    கூற்றுநீர் போல மிகும்

      இறைக்க இறைக்கப் பெருகும் ஊற்றுநீர் போல, பிறர் அறியாமல் மறைக்க மறைக்கக் காதல் நோயும் பெருகும்.

    I would my pain conceal, but see! it surging swells,
    As streams to those that draw from ever-springing wells.

      I would hide this pain from others; but it (only) swells like a spring to those who drain it.
  2. கரத்தலும் ஆற்றேன்இந் நோயைநோய் செய்தார்க்
    குரைத்தலும் நாணுத் தரும்.

      காதல் நோயை என்னால் மறைக்கவும் முடியவில்லை; இதற்குக் காரணமான காதலரிடம் நாணத்தால் உரைக்கவும் முடியவில்லை.

    I cannot hide this pain of mine, yet shame restrains
    When I would tell it out to him who caused my pains.

      I cannot conceal this pain, nor can I relate it without shame to him who has caused it.
  3. காமமும் நாணும் உயிர்காவாத் தூங்குமென்
    நோனா உடம்பின் அகத்து.

      பிரிவைத் தாங்கமுடியாது உயிர் துடிக்கும் என் உடலானது, ஒருபுறம் காதல் நோயும் மறுபுறம் அதனை வெளியிட முடியாத நாணமும் கொண்டு காவடி போல விளங்குகிறது.

    My soul, like porter’s pole, within my wearied frame,
    Sustains a two-fold burthen poised, of love and shame.

      (Both) lust and shame, with my soul for their shoulder pole balance themselves on a body that cannot bear them.
  4. காமக் கடல்மன்னும் உண்டே அதுநீந்தும்
    ஏமப் புணைமன்னும் இல்.

      காதல் கடல்போலச் சூழ்ந்துகொண்டு வருத்துகிறது. ஆனால் அதை நீந்திக் கடந்து செல்லப் பாதுகாப்பான தோணிதான் இல்லை.

    A sea of love, ’tis true, I see stretched out before,
    But not the trusty bark that wafts to yonder shore.

      There is indeed a flood of lust; but there is no raft of safety to cross it with.
  5. துப்பின் எவனாவர் மன்கொல் துயர்வரவு
    நட்பினுள் ஆற்று பவர்.

      நட்பாக இருக்கும்போதே பிரிவுத்துயரை நமக்குத் தரக்கூடியவர், பகைமை தோன்றினால் எப்படிப்பட்டவராய் இருப்பாரோ?

    Who work us woe in friendship’s trustful hour,
    What will they prove when angry tempests lower?

      He who can produce sorrow from friendship, what can he not bring forth out of enmity ?
  6. இன்பம் கடல்மற்றுக் காமம் அஃதடுங்கால்
    துன்பம் அதனிற் பெரிது.

      காதல் இன்பம் கடல் போன்றது. காதலர் பிரிவு ஏற்படுத்தும் துன்பமோ, கடலைவிடப் பெரியது.

    A happy love ‘s sea of joy; but mightier sorrows roll
    From unpropitious love athwart the troubled soul.

      The pleasure of lust is (as great as) the sea; but the pain of lust is far greater.
  7. காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரைகாணேன்
    யாமத்தும் யானே உளேன்.

      நள்ளிரவிலும் என் துணையின்றி நான் மட்டுமே இருக்கிறேன்; அதனால், காதலின்பக் கடும் வெள்ளத்தில் நீந்தி, அதன் கரையைக் காண இயலாமல் கலங்குகிறேன்.

    I swim the cruel tide of love, and can no shore descry,
    In watches of the night, too, ‘mid the waters, only I!

      I have swam across the terrible flood of lust, but have not seen its shore; even at midnight I am alone; still I live.
  8. மன்னுயிர் எல்லாம் துயிற்றி அளித்திரா
    என்னல்ல தில்லை துணை.

      ‘இரவே! உலகில் உள்ள எல்லா உயிர்களையும் நீ உறங்கச் செய்துவிட்டுப் பாவம் இப்போது என்னைத்தவிர வேறு துணையில்லாமல் இருக்கிறாய்.’

    All living souls in slumber soft she steeps;
    But me alone kind night for her companing keeps!

      The night which graciously lulls to sleep all living creatures, has me alone for her companion.
  9. கொடியார் கொடுமையின் தாம்கொடிய இந்நாள்
    நெடிய கழியும் இரா.

      இந்த இரவுகள் நீண்டுகொண்டே போவதுபோல் தோன்றும் கொடுமை இருக்கிறதே அது காதலரின் பிரிவால் ஏற்படும் கொடுமையைவிடப் பெரிதாக உள்ளது.

    More cruel than the cruelty of him, the cruel one,
    In these sad times are lengthening hours of night I watch alone.

      The long nights of these days are far more cruel than the heartless one who is torturing me.
  10. உள்ளம்போன் றுள்வழிச் செல்கிற்பின் வெள்ளநீர்
    நீந்தல மன்னோவென் கண்.

      காதலர் இருக்குமிடத்துக்கு என் நெஞ்சத்தைப் போலச் செல்ல முடியுமானால், என் கருவிழிகள், அவரைக் காண்பதற்குக் கண்ணீர் வெள்ளத்தில் நீந்த வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டிருக்காது.

    When eye of mine would as my soul go forth to him,
    It knows not how through floods of its own tears to swim.

      Could mine eyes travel like my thoughts to the abode (of my absent lord), they would not swim in this flood of tears.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *